darth sidious

(bkz: sude)

(bkz: yazık)

(bkz: caktirmadan anket yapmak)

bilgi sozluk sevgisi ile yogrulmus, kulak memesi kivamina getirilmis, pembelesinceye kadar kavrulmus themedir. hazirlanmis ve csslerinin kodlanmasi isleminden sonra ekranlarda yerini almasina az kalmistir.

(bkz: yakinda)

fasizan genclerin okey oynamak icin toplandiklari, dort tarafi kapali mekanlar. genelde issiz ve dusunme yetenekleri lise siralarinda biraktiklarindan butun gun orada otururlar.,kapilarinda tespih saticilari ile kurtlar vadisi yuzugu geldi afisleri gormek son derece olasidir.

kitabini bastirmak isteyen sairin, elinde cayla gelen cayciya soyledigi siirin sahibi acep o mudur?

güneş miydi bu doğan,
yoksa hayat mı aralandı

tavşan kanımı elindeki,
yoksa elin mi yaralandı...

flashmob, uzun suredir ukte olarak kalan bir birlik hareketidir. aynı dusunce yapisi ve eglence anlayisina sahip insanlarin olusturdugu bu birlikte, feci eglenilebilir. bu birligin olusmasi icin sozluk gibi bir organizasyon cok iyi bir sicrama tahtasi olabilir. baska turlu bu kadar insan bir araya zor gelir. kiymetini bilip buna gore hareket etmelidir.

(bkz: bilgi sozluk flashmob servisi)

(bkz: bok bocegi)

felek sana sualim var
anlamıyom hallerinden
aklımı gümanda koyma
haber söyle illerinden

kullara baş eğmez misin
güzelliği sevmez misin
bu dünyaya sığmaz mısın
bir mekan tut çöllerinden

ayrılanı kavuştursan
küskünleri barıştırsan
gerçeklere eriştirsen
gelmiyor mu ellerinden

kimi gamda kimi yasta
kimi sana çok heveste
kin vermişsin dosttan dosta
ne istersin kullarından

darılma da barışalım
gerçeklere erişelim
birgün gel de görüşelim
türlü türlü yollarından

gizli gayıbım aç getir
yalan değil gerçek getir
eroğlu’na çiçek getir
koparmadan dallarından

koyun beni hak askina yanayim
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan
yolumdan dönüp mahrum mu kalayim
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

benim pirim gayet ulu kisidir
yediler ulusu, kirklar esidir
oniki imamin server basidir
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

kadilar müftüler fetva yazarsa
iste kemend, iste boynum asarsa
iste hançer, iste kellem keserse
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

ulu mahser günü olur divan kurulur
suçlu, suçsuz gelir anda derilir
piri olmayanlar anda bilinir
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

pir sultan’im arsa çikar ünümüz
o da bizim ulumuzdur pirimiz
hakka teslim olsun garip canimiz
dönen dönsün ben dönmezem yolumdan

pir sultan abdal

hayir edem derken islerim ser oldu
elimden bir kaza çikti erenler
evliye ceminde yerim dar oldu
elimden bir kaza çikti erenler

benim ahtim oldur hatir yikmayim
evliyanin buyrugundan çikmayim
yüzümü çevirip serre bakmayim
elimden bir kaza çikti erenler

indim ilim deryasini boyladim
günahim çok ama bir bir söyledim
sanki yaninizda hata eyledim
elimden bir kaza çikti erenler

benim bir sözüm var efsane sözde
ne günah der isen bulunur bizde
erenler nisani var ise bizde
elimden bir kaza çikti erenler

pîr sultan abdal’im belâli basim
ferahtan ayrildim gamdir yoldasim
al olan malimi sag eyle basim
elimden bir kaza çikti erenler

pir sultan abdal
(pir sultan abdal, haz. memet fuat, 1977)

koca basli koca kadi
sende hiç din iman var mi
harami helali yedi
sende hiç din iman var mi

fet verir yalan yulan
domuz gibi dagi dolan
sirtina vururum palan
senin gibi hayvan var mi

iman eder amel etmez
hakk’in buyruguna gitmez
kadilar yas yere yatmaz
hiç böyle bir seytan var mi

pir sultan abdal

gitme giden gitme sual sorayim
ya ne bu dünyanin üstünde durur
vallahi billahi ben onu gördüm
dünya sari öküz’ün üstünde durur

gitme giden gitme bir dahi soram
ya bu öküz neyin üstünde durur
vallahi billahi ben onu gördüm
öküz de bir salin üstünde durur

gitme giden gitme bir dahi soram
ya bu sal da neyin üstünde durur
vallahi billahi ben onu gördüm
sal da bir baligin üstünde durur

gitme giden gitme bir dahi soram
ya bu balik neyin üstünde durur
vallahi billahi ben onu gördüm
balik da deryanin üstünde durur

gitme giden gitme bir dahi soram
ya bu derya neyin üstünde durur
vallahi billahi ben onu gördüm
derya da ikrarin üstünde durur

gitme giden gitme bir dahi soram
ya bu ikrar neyin üstünde durur
pir sultan’im der ki ben onu gördüm
ikrar da imanin üstünde durur


pir sultan abdal

deli gönül inil inil inleme
kadir mevlam hasretime sal beni
viranlikta görsen baykus sanirsin
bir huma kusuyum sen de bil beni

ulu bezirganim kumas satarim
gökyüzünden uçan kusu tutarim
yetmis iki dilden bilir öterim
anin için fark edemez el beni

ak pinarin boz bulanik seliyim
ol sebepten aklim yoktur deliyim
naci derler dört güruhun biriyim
ararsan hak divaninda bul beni

gider idim ben de kendi isime
askin dolulari yagdi basima
agu katti benim tatli basima
ummanlara gark eyledi sel beni

pir sultan’im irak yoldan gelirsin
gevherin kiymetini nerden bilirsin
eksikligim çoktur sen de bilirsin
eksiklikle kabul eyle gel beni

pir sultan abdal

gelmis iken bir habercik sorayim
niçin gitmez yildizdagi dumanin
gerçek erenlere yüzler süreyim
niçin gitmez yildizdagi dumanin

alçaginda al kirmizi tasin var
yükseginde turnalarin sesi var
ben de bilmem ne talihsiz basin var
niçin gitmez yildizdagi dumanin

benim sah’im al kirmizi bürünür
dost yüzün görmeyen düsman bilinir
yücesinden sah’in ili görünür
niçin gitmez yildizdagi dumanin

el ettiler turnalar bazlara
daglar yesillendi döndü yazlara
çigdemler tasinsin söylen kizlara
niçin gitmez yildizdagi dumanin

sah’in bahçesinde gonca gül biter
anda garip garip bülbüller öter
bunda ayrilik var ölümden beter
niçin gitmez yildizdagi dumanin

ben de bildim su daglarin sahisin
gerçek erenlerin nazargâhisin
abdal pir sultan’in seyrangâhisin
niçin gitmez yildizdagi dumanin

pir sultan abdal
(pir sultan abdal, haz. memet fuat, 1977)

(bkz: the dreamers)

geçemezsin deli gönül geçilmez
bir tuzaga tutulursun epsem dur
bu erenler dolusudur içilmez
içenlerin bagri keser epsem dur

evvel ikrar verip sonra dönersin
sehil yokus görüp döner kaçarsin
ondurayim dersin yaram açarsin
azdirip da saramazsin epsem dur

mürsidinin nasihatin tutmayan
gönülcügün musahibe katmayan
aridip kalp evin temiz tutmayan
çig yerlerde tohum bitmez epsem dur

er ogluna bir münasip yar gerek
verdigi ikrara pek dur gerek
can cesetten alin yuyan er gerek
ölüme kail olmazsin epsem dur

pir sultan’im söyler sözün dogrusun
yezit bundan ne anlasin ne duysun
arit kalp evini sultan otursun
tacin tahtin terk edersin epsem dur


pir sultan abdal

emek çektim bir ev yaptim erenler
yine bu güzele bildiremedim
bahar geldi çiçek bitti ot bitti
toprak güldü tasi güldüremedim

yüregimde belli belli yaralar
seytan kalbin almis gözün köreler
hakk’in niyaz eylemeye âr eyler
egilip bir secde kildiramadim

hû demine bir ikrari güdenin
tu yüzüne ikrarindan dönenin
pîr sultan’im münafigin nâdanin
gönül aynasini sildiremedim

pir sultan abdal
(pir sultan abdal, haz. memet fuat, 1977)