orqn

sakinliğine hayran olduğum hayvandır.

ayrıca oldukça da sevimlidir kendileri;

http://www.blindloop.com/wp-content/uploads/2010/02/pinta-island-tortoise.jpg

kokain bağımlısıymış kendisi.

büyük bir merakla ’ sonunda ne olacak ’ diye merak edip, sabredip izliyorsunuz; sonunda hiç bir şey olmuyor. özetle böyle bir film işte.

ha bir de filmde ucu açık kalan, açıklığa kavuş(a)mayan olaylar var ki onlardan hiç bahsetmek istemiyorum. bir değil iki değil çünkü.

(bkz: darkness cafe bar)

beyoğlu imam adnan sokak ın içerisinde bulunan bir bardır. istiklal caddesi tarafından sokağa girdiğinizde ilk soldan dönünce sağ tarafta kalıyor.

şurada bir kaç fotoğraf var mekanla alakalı;

http://www.darknessbeyoglu.com/kategori/darkness-rock-bar

pizza olayında çıtayı en tepeye dikmişler. ben bunu bilir bunu söylerim.

ayrıca 10.50 liraya şöyle bir menü satıyorlar; pizza+salata+makarna( ya da başka bir şey )+ kaşarlı sosisli dürüm+ içecek.

araştırmalarıma göre şu anda bütün fast foodlar arasında en büyük doyuruculuk/fiyat oranına sahip menü bu. ısrarla tavsiye ediyorum.

sabah saat 7.30-10.00 arasında etkisini gösteren yağıştır. şu anda etraf günlük güneşlik ama. gözümle görmesem kimse inandıramazdı beni sabah kar yağdığına.

kurgu yok, fantastik bir hikaye yok, süper kahramanlar yok, zamanda geri gitme- rüyalara girme- kimsenin bilmediği bir evrenin kapılarını açma yok... filmde hiç bir olağanüstülük yok. kişiler-mekanlar ve konu her gün karşımıza çıkan şeyler.

güzel bir film yapmak için illa eşine az rastlanır olayları işlemeye gerek olmadığını düşünüyorum. aksine çok sıradan olayları işleyen, gerçeklikten beslenen filmleri daha çok seviyorum. benim gibi düşünenler bu filmi sevecektir muhakkak.

bugüne kadar gördüğüm en keskin örneği;

(bkz: wicker park)

(bkz: soru başlığına cevap içeren entry girmek)

bu diziden eyşan’ ı çıkartırsanız bütün senaryo çöker. bak ezel’ i çıkarsan bile çökmez o senaryo ama eyşan çıkarsa emin ol çöker. her taşın altından o kaltak çıkıyor.

2-0 fenerbahçe’ nin üstünlüğüyle sona ermiştir.

klasik bir christopher nolan filmi olmuş. bu adamın aklına çok güzel bir fikir geliyor, sonra o fikir üzerine kurulu bir film yaratmaya çalışıyor. buraya kadar sorun yok ama o esas fikri, kurguyu vereceğim derken destekleyici sahneleri çok fazla boşluyor. mementoda da aynı şey vardı. filmin mütiş bir kurgusu olmasına rağmen üzerine kurulu olduğu esas olay çok çok basitti. bu filmde de bunu hissettim açıkçası.

filmde öne çıkan bir oyunculuk yok. fakat bu biraz da filmin buna müsade etmemesinden kaynaklanıyor. bu konuda oyuncuları suçlamak yanlış olur.tamam güzel, etkileyici film ama bu film için hayatımın en güzel filmi diyen insanlara katılmıyorum.

bir de şu var; filmi izlerken hep içten içe bir matrixle kıyaslama ihtiyacı hissettim. bunu da yazayım ki içimde kalmasın.

benden yaklaşık 10 bin kilometre uzakta yaşayan insandır. bu şartlarda onu tavlamam mümkün değil tabiki. şansını kaybetti.

her hafta ncaa de oynayan bir türk oyuncuyla röportaj yapıp yayınlıyorlar. telefonla arayıp ’ orqncum nasıl bir yenilik yapalım, ne istersin? ’ deselerdi aynen bu yaptıklarını yapın derdim. aklımı okuyor çakallar.

şimdi klasik ankara ya gitmiş istanbul lu yazılarından biri gibi bir şeyler yazmak istemiyorum ama bir yandan da kendime engel olamıyorum.

resmi verilere göre 5 milyondan fazla insan yaşıyor burada. kesinlikle yalan bir sayı bu; taş çatlasın 1 milyondur. daha fazla olduğuna inanmamı beklemesin kimse. caddeler boş, barlar boş, restaurantlar boş... nerede bu insanlar?

ulaşım konusu acayip kafa karıştırıcı. şahsen ben hala idrak edemedim.

ankaray ve metro adında iki farklı ulaşım aracı var. bunların farkı nedir diye soracak olursanız inanın ben de anlayamadım. metro çoğunlukla yerin üzerinden gidiyormuş ama yer altından gittiği de oluyormuş. ankaray ise daha ziyade yer altından gidiyormuş sanıyorum. ( yeri gelmişken ankaraya binmek esprisini de yapıyorum şu anda burada. ) dediğim gibi bu iki ulaşım aracının farkını çözemedim. ikisine de hemen hemen aynı yerlerden biniliyor zaten.

bir de minibüs adını verdikleri bir ulaşım aracı var ama ben buna da inanmıyorum. o şey minibüs olamaz. minibüs dediğinin içerisinde en az 45 kişi olmalı. ankara’ dakiler ayakta yolcu almıyorlar. bazen aldıkları oluyormuş galiba ama genel tavır almama yönünde. hal böyle olunca da o şey minibüse benzemiyor tabi. rahat rahat binip indikten sonra minibüse binmenin ne anlamı var?

belediye otobüslerinin bazılarında para geçiyor bazılarında geçmiyor. geçmeyenlerde kart kullanmak gerekiyormuş. bu iki otobüs çeşidi arasındaki farkı bilmiyorum. yani ankara’ ya yeni giden bir insan pekala kartı olmadığı halde para geçmeyen otobüslere binebilir.

bu klasik ankara ya gitmiş istanbul lu entrysi bitse bitse şöyle biter;

ankara nın en güzel yeri istanbul a dönüş yoludur!

3 gündür istem dışı uzaktayım bu şehirden ve bu 3 günde şunu çok iyi anladım ki istanbul dünyanın en güzel şehridir.

(bkz: mehmet atilla atasever)

youtube aracılığıyla sürekli videolar paylaşan bir adamdır kendisi.

videolarına biraz bakınca gözünüzü alamıyorsunuz. hepsi birbirinden saçma ama yine de izliyorsunuz işte.

bilgi ara yı bir sokuyorum bi çıkartıyorum ve bundan acayip zevk alıyorum. bir şey aradığım da yok halbüki.